Over Natuurcentraal

De vele gezichten van ‘onze’ relatie met de natuur. 

Het niveau van het lichaam, de zintuigen. Op dit niveau is er continue blootstelling en uitwisseling. De betekenis  ervan is context afhankelijk. Mensen die de natuur ingaan ervaren soms een groter bewustzijn of een directe ervaring van ‘uitwisseling’ met een aanwezige levende natuur. De natuur als actor. 

Het niveau van een ‘call’ van de natuur, een roep. De ervaring van uitwisseling doet iets waardoor mensen in actie willen komen, iets willen doen om uiting te geven aan de ervaring van uitwisseling. Vaak leidt bewustzijn op het eerste niveau tot een behoefte om vaker (zo niet de hele tijd) de natuur in te kunnen. Het kan ook leiden tot de behoefte om de natuur te beschermen. Op dit niveau zijn mensen ontdekkingsreizigers als het gaat om de natuur, terwijl ze zich tegelijkertijd moeten verbinden met de cultuur (hun eigen en anderen), wanneer ze weer terug zijn onder de mensen. Dat is dan weer de menselijke kant van de dingen, de conventies en de bestaande (economische) manieren van omgaan met de natuur.  

Het coöperatieve niveau. Werken in de natuur en met de natuur maakt ons bewust dat dieren / de natuur betekenis dragen en cultuur hebben, zoals mensen die hebben. De hond en de herder zijn afhankelijk van elkaar en werken samen om de schapen te drijven. Maar elke hond (en elk schaap of elke koe) is net anders, zoals mensen dat zijn. Dat (h)erkennen van de eigenheid van dieren (en elk individueel dier) helpt de herder om het hoeden goed te kunnen doen. 

Het differentiërende niveau. Op dit niveau gaan we meer beschouwen en wat afstand nemen van de directe ervaring. Het waarnemen van verschillen in de natuur, leidt tot het opmerken van verschillende dieren en planten in (cultuur)landschappen. Dit is het kennen van de natuur in menselijke termen, het classificeren en rchiveren. 

Het managementniveau. Op dit niveau is de menselijke cultuur dominant, de natuur wordt begrepen als krachtig, maar de menselijke activiteiten zijn gericht op technologie en wetenschap, waarbij de natuur wordt gezien als complex, maar op dit niveau is de  natuur er om gecontroleerd te worden. Doorleefde ervaring maakt plaats voor abstracte schema’s, planningen.

Het eigendomsniveau. Dit is een uitbreiding van het managementniveau. Macht over en
afstand tot de natuur maakt de opvattingen over de natuur abstracter. Contracten en financiële transacties worden dominant. Dit is het domein van de milieu-economische theorieën, het uitdukken van de waarde van ‘de natuur’ in termen van kosten en opbrengsten voor een eigenaar (de mens) of voor de mensheid (ecosysteemdiensten).  in de winst- en verliesprognoses. 

 







Rembrandt Zegers

nl_NLNL